i'm backkkkkkkkk!! >__<

posted on 23 Apr 2014 02:32 by misa1994
อะแฮ่มๆๆKiss
 
ขอเวลาทำความสะอาด ปัดฝุ่นบล็อคซักแปป-w- แหม่ ไม่ได้มาเขียนนานขนาดนี้ ถ้าเป็นห้องคงจะฝุ่นเกาะหนาเตอะ กี่ปีแล้วล่ะ โถ่
 
เข้ามาหลายครั้ง อ่านเอนทรี่เดิมๆ คิดไปคิดมาหลายรอบว่าจะเริ่มเอนทรี่ใหม่ดีมั้ยน๊อออ
สุดท้ายด้วยความที่ไม่มีอะไรทำ ก็กลับมาเขียนจนได้555
แต่ก็เพราะไม่มีอะไรทำนั่นแหละน่ะ นอนไม่หลับด้วย
 
ครั้งสุดที่เขียนก็ 3ปีได้แล้วเนอะ เอนทรี่สุดท้ายที่เขียนไว้ก็ดันเกียวกับความรัก ที่มีให้เพื่อนคนนั้น
ตอนนี้ ยังคบกันอยู่นะเฟ้ยยยย555 
 
ก็นั่นแหละนะ หลังจากที่เขียนเอนทรี่ที่แล้วไป ก็ได้ตกลงปลงใจคบกันจริงจัง แล้วก็ยาวเรื่อยมาจนตอนนี้ 3ปี... บอกตามตรงว่าไม่เคยคิดเลยว่าจะอยู่กันได้ยาวถึงขนาดนี้ ทั้งๆที่ทะเลาะกันแทบทุกวัน จิกกัดกัน ตบตีกันแทบทุกวัน นับวันที่ไม่ทะเลาะกันได้เลยอะปีๆนึงเนี่ย บ่อยมากจริงๆ แต่ก็ประคับประคองกันมาถึงทุกวันนี้
 
มันเป็นความสุขแบบซาดิสม์ไงไม่รุ้เนอะ เหมือนตัวเองเป็นมาโซคิสม์เลย555 เป็นพวกที่ชอบความเจ็บปวดแน่ะ คนที่ดีๆเข้ามาในชีวิตเยอะนะ แต่ก็ยังเลือกคนนี้ ทั้งๆที่ต้องร้องไห้ตั้งไม่รุ้กี่ครั้ง โดนด่าโดนว่าก็ยังยอมอยู่ตรงนี้ แต่เขาไม่ได้เป็นคนเลวร้ายนักหรอกนะ เขาก็เป็นคนดีในระดับนึงเลยล่ะ ไม่เคยมีเรื่องผู้หญิงให้ระแคะระคาย ขี้หึง ขี้หวง แถมยังขี้อ้อนเหมือนลูกแมว เป็นคนน่ารักมากๆถ้าเขาอารมณ์ดีน่ะนะ แต่ถ้าให้ร้ายขึ้นมา..ยิ่งกว่าพายุเฮอริเคนซะอีก ขี้วีน ขี้เหวี่ยง ไม่ค่อยจะมีเหตุผล เอาง่ายๆคือเหมือนผู้หญิงเป็นประจำเดือนอยู่ตลอดเวลา555 หน้านี่หงิกงอตลอดเวลาอากาศร้อนๆ เจอกันไม่ยิ้มให้ แต่ก็แปลกที่เรามีความสุขที่ได้เจอเขาทั้งๆที่เขาก็หน้าบูดหน้าบึ้งเป็นตูดเลย55 อ๊ะ ที่ว่าๆมาเนี่ย ตอนนี้ก็ไม่ได้แย่ขนาดนี้แล้วนะ ตอนนี้เขาหัดเอาใจเราขึ้นมาบ้างแล้วล่ะ จากที่ไม่เคยยอมเวลาทะเลาะ ทิฐิสูงไม่ยอมขอโทษ ตอนนี้ก็ยอมอ่อนๆลง 
 
เพราะเรื่องที่เลิกกันไปเมื่อปลายปีที่แล้ว มันเปลี่ยนนิสัยเราทั้งสองคนไปหลายๆอย่าง ตัวเราที่เคยใช้ความอดทน ต้องพยายามอดทนอดกลั้น ไม่พอใจไม่ค่อยพูดเพราะคิดว่าปัญหาจะได้ไม่เกิดไม่ทะเลาะกัน (แต่มันก้ยังมีปัญหากันอยุ่ดี) ก็เลยติดนิสัยเป็นคนไม่ค่อยพูด ถ้าไม่พอใจก็จะเก็บไว้ เลยกลายเป็นต้นเหตุของการระเบิดอารมณ์หลายๆครั้ง ตัวแฟนเองก็เป็นคนไม่มีเหตุผล ชอบวีนชอบเหวี่ยง เอะอะก็งอน ชอบหาเรื่องทะเลาะ ชอบตะคอก พูดไม่คิด ไม่พยายามเข้าใจตัวเรา และอีกบลาๆๆ ตอนที่แฟนกลับมาง้อ มันกลายเป็นการเปลี่ยนครั้งใหญ่ของเราทั้งสองคนเลย เพราะตอนแรก ตัวเราว่าจะไม่กลับไปแล้ว เพราะมันหมดความอดทนจริงๆแต่ก็สู้ใจตัวเองไม่ไหว ก็ใจอ่อนยอมเขาจนได้ พอกลับมา ตัวเราเปลี่ยน ตัวเขาเปลี่ยน ตรงข้ามกันเลย 555 เรากล้าที่จะพูดในสิ่งที่คิดมากขึ้น ตรงไหนไม่พอใจก็จะพูดออกไป ไม่เก็บกดไว้ รู้สึกดีขึ้นนะ เพราะไม่มีระเบิดอารมร์ละ555 ส่วนแฟนก็เอาใจใส่ความรุ้สึกเรามากขึ้น มีเหตุผล ทิฐิลดลง ยอมเราบ้างเป็นบางครั้ง  ตามใจเรามากขึ้นจากที่เมื่อก่อนเราจะเป็นคนตามใจเขา ทะเลาะกันก็ยอมๆกัน จนตอนนี้ กลับมาคบกันใหม่ได้ เกือบครึ่งปีละมั้ง ก็ยังทะเลาะกันบ้างนะ แต่ไม่ถี่เท่าเมื่อก่อนแล้ว ก็รุ้สึกว่าโอเคนะ แต่ไม่รุ้จะโอเคได้ถึงเมื่อไหร่ ชีวิตเราไม่มีอะไรแน่นอนหรอก ใช่มั้ยล่ะ
 
ตลกดีนะ ความรักเนี่ย ต่อให้โดนทำร้ายจนเจ็บแค่ไหน ต่อให้เขาทำตัวแย่ๆกับเรา ต่อให้มีคนดีๆเข้ามาในชีวิตเรามากมาย สุดท้าย ความรุ้สึกเราก็จะมีให้ได้แค่คนเดียว 
แบบว่า เจ็บแค่ไหนก็ยอมไรประมาณเนี้ยยย  โอ้ยน้ำเน่าสุดๆอะบอกเลย แต่ชีวิตจริงแมร่งยิ่งกว่าละครT^T
 
พร้ำเพ้อถึงแฟนละมึงความสุขว่ะ555555 โอ้ยกำ สงสัยจริงๆนะเนี่ย เราเป็นพวกมาโซแน่ๆเลย=[]=!
 
 
 
 
 
เรื่อยเปื่อยล่ะฉัน
อ่านย้อนๆไปจนถึงPre-degreeของ ม.ราม แหมมมม่ เจ็บช้ำ บอกตรงๆ 4ปี ละ ยังเรียนไม่จบเลย555555ไม่รุ้ชาติไหนจะจบเนี่ย เรียน2ที่ควบไปนี่ปัญหาเยอะมากๆเลยอ่ะ ตอน ม ปลายก็ไม่ค่อยมีเวลา ยิ่งขึ้นมหาลัยนี่ยิ่งไม่มีเวลาใหญ่เลย ยิ่งทำกิจกรรมด้วยแล้ว โอ้แม่เจ้าาาาา! แทบจะเป็นลม ช่วงใกล้สอบเนี่ย เป็นอะไรที่วุ่นวายมากๆ ทั้งเรียนซัมเมอร์ของมหาลัยหลัก แล้วก็สอบของมหาลัยราม แย่ๆ เทอมที่ผ่านมานี่ก็ขาดไปตั้งหลายวิชา ดูท่าจะจบยากแล้วแหละT^T แต่ก็ สู้โว้ยยยยยยย ไหนๆก็เข้ามาแล้ว ต้องเอาใบปริญญาออกมาให้ได้ โอ๊สสสสสสสสสสสสสสส!!! @>_<@
 
 
 
 
หูยยยยย ตายละ เขียนยาวมาก รู้สึกจะเก็บกด5555555 พอๆก่อนดีกว่า เอาไว้ว่างๆคงจะมาระบายลงบล็อคอีก ไม่รุ้จะระบายทางไหนละ ขอแค่ให้ได้พิมระบายมันออกมาเป็นพอ 55555
 
 
นอนจ้านอนนนนน sweetdream Wink

18/ก.พ./2554

posted on 18 Feb 2011 18:22 by misa1994
ว๊า ไม่ได้เข้ามาอัพตั้งนานแน่ะ ปีใหม่ก็ผ่านไปแล้ว วันเกิดก็ผ่านไปแล้ว เรื่องราวต่างๆมากมายผ่านไป เผลอแปปเดียว จะขึ้นม.5แล้วล่ะ ไวจังเลยนะ ทั้งๆที่เมื่อก่อน เวลากว่าจะผ่านไปแต่ละปีนี่มันช้าเหลือเกิน คงจะจริงอย่างที่เขาพูดกันว่า ชีวิตม.ปลายน่ะ เป็นช่วงที่มีความสุขที่สุดในชีวิต ทำให้เวลามันผ่านไปรวดเร็วขนาดนี้
จะขึ้น ม.5แล้ว >w< เหมือนจะดีใจนะ 55 งานยังส่งไม่ครบเลยอ่าT^T วันจันทร์นี้จะสอบแล้ว สอบครั้งสุดท้ายของ ม.4 แต่ไม่แน่นะ มันอาจจะมีซ่อม ฮ่าๆ ไม่อาจจะ อะ มันต้องซ่อมแน่ๆ 555 ติด ร หลายตัวอยุ่T^T เวรกรรมแล้วอะ 55 ไหนเรื่องสอบของ ม.ราม อีก ไม่รุ้ว่าจะผ่านรึเปล่า ต้องฟิตกันหนักๆแล้วล่ะ = ='' จะทำได้มั้ยเนี่ย
รุ้สึกว่า แปปเดียวเอง เหมือนเพิ่งขึ้น ม.4 เมื่อวาน 55 จะขึ้นม.5แระ เวลามันไม่พอจริงๆT^T จะ 1 ปีแล้วสินะ ที่รุ้จักเพื่อนใหม่ๆ เรื่องราวต่างๆมากมาย 55
ระหว่าง "เพื่อน กับ แฟน" คิดว่าหลายคนคงรู้ว่า 2คำนี้มันต่างกันมากมายขนาดไหน แต่เราเอง ไม่เคยรุ้สึกว่ามันจะแตกต่างกันขนาดนี้T^T เราเองก็มีแฟนมา3-4คนแล้วนะ แต่กับคนนี้ เปนคนแรกที่เริ่มจากการเป็นเพื่อนกัน แล้วเป็นเพื่อนกันมาจะปี1 แล้วด้วย ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่า เพื่อนที่เล่นกันมาตลอด จะมาชอบกัน และจเป้นแฟนกันอย่างนี้ ยอมรับเลยว่าครั้งแรกที่เจอกันในตอนเรียนปรับพื้นฐาน ความคิดแรกเลย"เห้ย แม่งเป็นเกย์ป่าววะ? 55" ไม่ได้คิดอะไรเกินมากมายแบบนี้ แต่ความคิดในตอนนี้ "กุเผลอใจให้มันไปตั้งแต่เมื่อไหร่วะ? 55" ตลกตัวเอง ไม่เคยมีความคิดจะเอา เพื่อนมาเป็นแฟนเลยนะ
          ความรู้สึกแตกต่างกัน รุ้สึกว่าตัวของเราเองก็ไม่เหมือนเดิมด้วย งี้งอนขึ้น ทั้งที่เมื่อก่อนตอนเป็นเพื่อนกัน เราไม่เคยเปนอะไร มันจะไปเล่นกะคนอื่น ก็ไม่เคยงอน งอนไปก็ไม่มีคนง้อ= ='' แต่ตอนนี้ แค่มันไปเล่นกะคนอื่นไม่ว่าจะเป็นผุ้หญิงผุ้ชายเราก็หึงหมด หวงหมด! ทำไมล่ะ! ถึงมันจะเหมือนเกย์ก็เหอะ แต่ไม่ใช่นะ! ยืนยัน นอนยันได้เลย
เพื่อนเราคนนึงก็เคยพูดเมื่อนานมาแล้วว่า "ไอสองคนนี้นะ มันแกล้งกันเล่นแบบนี้บ่อยๆ เดี๋ยวก็ได้รักกันจริงๆจนได้" ตอนนั้นที่เราฟัง เราก็หัวเราะ มันจะเป้นไปได้ไง 55555 เพื่อนกันนะเว้ย
แต่ตอนนี้... ที่มันพูด เป็นเรื่องจริง เรารักมันจริงๆจนได้ ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รุ้ ที่เราแอบมอง ที่เราหวง ที่เราแคร์
วันพฤ. 10 กุมภา ที่ผ่านมาเนี่ย เรากะลังนั่งอยุ่กะเพื่อนคนนี้ ก็มีรุ่นน้องที่เราสนิท2คนเข้ามาหา แล้วก็ถามขึ้นมาว่า"พี่ๆ พี่2คนเป็นแฟนกันหรอ?" เหมือนจะพูดเล่นนะ แต่เราก็บอกว่า มันเป็นเมียพี่เอง=w=  55 เราก็ไม่รุ้ว่า เพื่อนเราดูหงุดหงิดตั้งแต่เมื่อไหร่ ไม่ยอมพูดไม่ยอมคุย เดินหนี ไม่ยอมมานั่งข้างๆ ทั้งที ปกติมันก็มานั่งอยุ่ข้างๆตลอด เดินไปหาก็ไม่เคยเดินหนี พอตอนกลับบ้าน ก็เดินกลับด้วยกันมันก็ทำหน้าเครียดมาตลอดทาง= ='' ถามว่าเป็นอะไรก็ไม่บอก คิดอะไรอยู่ก็ไม่บอก เราก็คิดมากดิ จะร้องไห้TT ทำไมอยุ่ดีๆก็ไม่คุยด้วย
วันนึง เราถามมันไป "ที่ทำแบบนี้น่ะ .. เพราะเราเป็นเพื่อนกันหรอ?" คำตอบที่ได้คือ..."นั่นแหละ ที่สิ่งที่ฉันกำลังคิดอยู่" เรางี้อ๋อเลย ว่าทำไมตอนนั้นที่น้องถามว่าเราเป็นอะไรกัน มันถึงได้เงียบๆทำหน้าคิดอะไรอยุ่ตลอดเวลา ยอมรับเหมือนกันว่า เราก็กำลังคิดอยุ่ ว่าที่เราทำอะไรมากมายที่มันเกิดเส้นบางๆที่เรียกว่าเพื่อนมา(มาก)เนี่ย เพราะเรายังเป็นเพื่อนกัน คิดเหมือนกันสินะ
หลังจากนั้น มันก็บอกว่า มันน่ะ หวั่นไหวตั้งแต่เราเรียกมันว่า เมีย เราเรียกเพื่อนคนนี้คนเดียวว่าเมีย แล้วก็เรียกมาตั้งนานแล้วนะ ตั้งแต่ ม.4 เทอม1 แล้ว เราก็ตกใจที่มันบอกว่ามันหวั่นไหวกับคำว่า เมีย ที่เราเรียก แต่คนที่เรียกมันว่าเมียก็มีตั้ง2คนนะ เผลอๆมีมากกว่านั้นอีก เพราะมันสนิทกับเพื่อนผู้หญิงเยอะ(เหตุผลนนึงที่เราหึงมันมาก) ดีใจนะที่รุ้ว่า หวั่นไหว เราเองก็หวั่นไหว ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รุ้ ที่ต้องเข้าไปหอมแก้ม เข้าไปกอด ทุกวัน ทุกวัน จนชินอ่ะ ขาดไม่ได้เลย
จนตอนนี้ เราก็ยังทำเหมือนปกตินะ กอดได้ หอมแก้มได้เหมือนเดิมแถมรุ้สึกดีกว่าปกติด้วย>w< เพราะรุ้ความรุ้สึกของกันและกันแล้วล่ะมั้ง
แต่ก็ยังเป็นเพื่อนกันอยุ่นะ รอคำยืนยันแค่นั้น แต่ก็คงอีกไม่นานหรอก^^ เราก็รอได้ เหนบอกว่าอยากให้ผ่านสอบครั้งนี้ไปก่อน แล้วจะบอกเราอีกที เราก็เข้าใจนะ เพราะเราเป็นพวกติดแฟน ถ้ามีแฟนตอนนี้เราก็ไม่มีสมาธิสอบพอดี ขนาดเดี๋ยวนี้วันๆนึงเรียนไม่รุ้เรื่อง เอาแต่มองมันอยุ่นั่นแหละ จะพยายามสอบให้ได้ละกัน
เห้อ~ แต่ก็ใช่ว่าจะมีแต่เรื่องดีๆนะ เราก็ทำอะไรแย่ๆไว้เยอะ ตอนเป้นเพื่อนกัน ไม่โทไปยังไม่รุ้สึกอะไร พอเป็นตอนนี้ ที่กึ่งๆกลางๆ เราไม่โทไป มันก็รอเราโทไปอะ พอรุ้ว่าเราทำให้เขาต้องรอ รุ้สึกผิดมากเลยอะ ไม่ใช่แค่ครั้งเดียวด้วย เมื่อวานนี้เป้นครั้งที่3แล้ว ที่เราทำเขารอเราโทไปจนดึก เรารุ้สึกผิดมาก รุ้สึกแย่มากๆที่ทำให้คนๆนึงต้องรอเราอะ T_____T'' ฮืออออ
เราแค่ยังไม่ชิน เพราะเมื่อก่อนตอนเรามีแฟน เราไม่เคยปล่อยปะละเลยอะไรขนาดนี้ แต่เราอยุ่นเดียวจนชินแล้ว เราเลยลืมไปว่า การเป็นแฟนกัน มันต้องทำอะไรบ้าง
รอเวลา....

Diary~ 18/ส.ค./2553

posted on 18 Aug 2010 21:12 by misa1994

ไม่ได้แวะมาตั้งน๊านนน นานน ประมาณว่ามัวแต่เล่นเกมอะ แหะๆ> < งานก็มีนะ แต่ไม่ทำรายงาน5เล่มยังไม่ได้แตะเลยอ่ะ คิดว่าใกล้จะตายแล้วล่ะ อิอิ อีก2อาทิตจะส่งแว้ววว เดี๋ยวค่อยทำๆ (แบบนี้ไงงานถึงไม่เสร็จ ; - -')

 

                ตอนนี้มีความสุขมากๆเลย > < คือว่าเรามีน้องแล้วววว~ น้องชายด้วย อ่า..จิงๆแระไม่ใช่น้องแท้ๆหรอก^^คือเพื่อนในห้องเรามาเรียกว่าพี่ แล้วเราเองก็อยากมีน้องแต่แม่ไม่มีอ่ะT^T น้องชายคนนี้เรารักมากกกกก หวงมากด้วย คิดว่าเป็นน้องจริงๆอ่ะ (เหมือนจะโรคจิตแล้วอ่ะT_T) แต่เพื่อนในห้องก็ชอบมาแซว คนเขาคิดเป็นพี่เป็นน้องกัน มันก็ยุให้เป็นแฟนกันอยุ่นั่นอะ แต่เราไม่แคร์ อิอิ น้องเราก็ไม่แคร์ ตอนนี้ไม่อยากมีแฟนอ่ะ แค่มีน้องชายคนนี้อยุ่ ต่อให้ไม่มีแฟนก็อยู่ได้

                 แต่.. ถ้าวันนึงน้องชายมีแฟนขึ้นมา พี่สาวคนนี้จะยังสำคัญอยุ่รึเปล่านะ คิดมากกจังT^T หวงน้องเว่อๆอะเรา วันไหนที่น้องชายไม่ค่อยสนใจ พี่สาวคนนี้ก็รุ้สึกไม่ค่อยดีเลย เศร้าเลยอะT_T

                 มั่นใจจริงๆนะว่าไม่ได้คิดอะไรเกินเลย รักแบบน้องและรักมากกๆ ถ้ามีแฟน ยังไม่รักแฟนขนาดนี้เลย= ='' ตอนที่เพื่อนในห้องเหนเราติดน้องมากๆมันก็คิดไปเรื่อยเปื่อยกันว่า มันพี่น้องกันจิงป่ะเนี่ยย แล้วก็มีคนอื่นมาเรียกเราว่าพี่ด้วย แต่มันไม่ได้ให้ความรุ้สึกว่าน้องเลย-*- มันพูดกวนกันชัดๆเลยอะ ไม่เหมือนกับน้องชายเรา> < เขามาเรียกเราว่าพี่แล้วรุ้สึกชื้นใจ อยู่ใกล้ๆแล้วอบอุ่นๆ สงสัยคงเพราะเขาเป็นผู้ชายตัวเล็กๆล่ะมั้ง เลยให้ความรุ้สึกเหมือนน้องชาย เราเองก็ตัวสูงกว่า(เยอะ)คงจะเหมือนพี่สาวจริงๆอะนะ

                 มีเพื่อนบอกว่า "ตอนนี้คิดแบบน้องแต่ในอนาคตพัฒนาได้" -*- เอาจริงๆเลยว่าถ้าเกิดคิดเป็นแฟนขึ้นมามันรู้สึกแปลกๆจริงๆนะ เรียกแทนตัวเองว่า 'พี่'พอเป้นแฟนแล้วจะให้เรียกแทนตัวเองว่า 'เค้า' อ่ะหรอ ทำม่ายด้ายยยยย เค้าๆๆ ตะเองๆๆ แบบนี้อ่ะนะ= ='' โห เศร้าเลย

                   ไม่รุ้ล่ะ..  ตอนนนี้รักน้องชายที่สุดเลยยย> <

 

Diary~* 20/06/2553

posted on 20 Jun 2010 18:01 by misa1994

ในที่สุดก็เคลียร์ คุยกันแล้ว..

 

เป็นเพื่อนกัน ดีที่สุด

 

                  ตานั่นมันมีแฟนแล้วจริงๆด้วย เราก็ไม